Documenten die u in Nederland heeft verkregen en in Marokko wilt gebruiken — of omgekeerd — moeten door een officieel legalisatieproces. Dit kan via een apostille, een volledige legalisatieketen of rechtstreekse ambassadelegalisatie. We leggen u het volledige traject uit.
Een apostille is een internationaal certificaat dat de authenticiteit van een document bevestigt. Het is geregeld via het Verdrag van Den Haag (1961). Zowel Nederland als Marokko zijn verdragspartij, wat betekent dat een apostille in principe volstaat voor gebruik in beide landen.
In de praktijk eisen Marokkaanse instanties naast de apostille vaak ook een beëdigde vertaling naar het Arabisch of Frans. Regel dit tegelijk.
Sommige documenten vereisen een volledige legalisatieketen in plaats van alleen een apostille. Dit geldt met name voor bedrijfsdocumenten, verklaringen van overheidsinstanties en certificaten die niet in het apostille-verdrag zijn opgenomen.
Marokkaanse instanties aanvaarden documenten in het Frans, Arabisch of soms Spaans (in het noorden). Nederlandse documenten moeten in principe worden vertaald door een beëdigd vertaler (vertaler erkend door een rechtbank). Let op: niet alle Marokkaanse instanties zijn even strikt — maar notarissen en rechtbanken altijd wel.
Op basis van onze ervaring met honderden diaspora families zijn dit de meest voorkomende documenten die moeten worden gelegaliseerd:
Dit artikel is geschreven door een van onze gecertificeerde partnerexperts. Alle informatie is zorgvuldig gecontroleerd op actualiteit en nauwkeurigheid.
Heeft u specifieke vragen over uw situatie? Een van onze experts helpt u direct verder.
Vind een documenten expertBekijk Documenten dienstenDit artikel geeft algemene informatie. Voor uw persoonlijke situatie is advies op maat veel waardevoller. Onze experts zijn beschikbaar voor een vrijblijvend gesprek.